Ga direct naar:

Reisverslag november 2018

Reisverslag van onze Gambia reis van 5-11 tot 1-12 2018 

8 nov Gisteren de school bezocht. Met gezang en dans werden wij door de leerkrachten en kinderen opgewacht aan het begin van het dorp. In optocht vertrokken wij naar de kleuterschool en daarna naar de lagere school.

De school ziet er goed uit maar er is nog veel werk te doen. Mafaal heeft het prima onder controle en wij zijn trots op hem. Na de Mamour Seccaschool zijn wij naar de Daddy Jobeschool gegaan om te kijken of onze sponsorkinderen er nog waren. Alles klopt dus kunnen wij het schoolgeld gaan betalen.

Met gevaar voor eigen leven zijn wij s’avonds op de fiets naar de strip gereden om te gaan eten. Levensgevaarlijk, het is heel druk, zanderig en donker en verkeersregels zijn er bijna niet. In het donker gaan wij niet meer fietsen we nemen wel een taxi..

9 nov Eerst maar eens naar onze timmerman geweest want die moet onze schoolmeubeltjes gaan opknappen als we het geld er voor hebben. Het was weer armoe troef er was erg weinig materiaal dus we zullen eens kijken wat wij in Nederland voor hem kunnen doen. Daarna weer naar de bank want we moeten het schoolgeld gaan betalen. Na anderhalf uur formulieren invullen konden we zonder succes weer terug naar het hotel want wij hadden ons paspoort moeten meenemen. Nou ik haakte af en bleef in het hotel maar Gerrit en Mafaal hebben de boel geregeld. In de avond zijn wij gaan eten bij een Nederlands restaurant. Dat was wel vertrouwd dachten we maar daarover morgen meer.

10 nov Ja hoor het eten was dus niet te vertrouwen. Ik heb de hele nacht en de dag erop op de wc gezeten, daar ging ons dagje strand en het is al zo heet vandaag. Gelukkig hebben we airco en verbazend genoeg ook stroom.

11 en 12 nov Tussen de wc bezoeken door toch maar naar het zwembad want het is te heet om in het hotel te blijven. Mafaal is intussen op zoek naar een stukje grond dus die is lekker bezig.

13 nov Mafaal heeft zijn stukje grond gevonden dus op naar de bank! Na een aantal langdurige handelingen bij de Akola en de betaling is Mafaal nu de zeer gelukkige eigenaar van 500 m2 eigen grond. Nu snel een muur er omheen want ze pikken het zo weer in. Daarna zijn wij op zoek gegaan naar zachtboard voor de klaslokalen maar het is hier niet te vinden dus dat is nog even een probleem. Tussendoor ook nog naar de bank om de Daddy Jobeschool te betalen maar het was veel te druk en het gaat al niet zo snel dus dan morgen maar. O, ja we zijn ook nog even naar een andere kamer verhuisd want we werden gek van de herrie.

14 nov Mafaal moest iets gaan doen om zijn stukje grond veilig te stellen dus wij konden even chillen. In tussentijd is Mutula zijn zoontje erg ziek en moest zijn moeder met hem naar de dokter in het ziekenhuis. Mutula heeft Hemofilie en dat is ook in Gambia een zeer ernstige ziekte en zorgverzekeringen zijn er niet dus Mafaal moet alles zelf betalen uit eigen zak. Gelukkig heeft hij ons nog en hij noemt ons dan ook zijn miljonairs. Uiteraard betalen we deze steun zelf.

Daarna naar de nieuwe hoofdmeester om het een en ander door te praten over schoolzaken en nog even de nieuwe lokalen bekeken. Met het schoolbestuur hebben wij een flinke appel te schillen want negen maanden geleden is ons verzekerd dat ze de resterende 5000€ bij elkaar zouden krijgen. Nee hoor, dat was geen probleem. Negen maanden later ligt nu de bouw stil want ze hebben nog niets geregeld en de bouwer gaat niet verder voordat het geld er is. De bouwer staat in zijn recht. De stichting heeft het geld ook niet en anders zouden zij het toch niet krijgen want wij verwachten wel dat ook het schoolbestuur zich inzet en zich aan de afspraken houd. Het kan dus zo maar zijn dat de bouw voor een half jaar stil komt te liggen. Na de bespreking zijn wij in het zeer drukke verkeer weer op zoek gegaan naar zachtboard maar dat hebben we na zes zaken te bezoeken niet gevonden. Nou ja dan maar iets anders. Nu nog even de timmerman regelen om ze op te hangen Gerrit heeft gelukkig zijn boormachine meegenomen want die heeft de timmerman niet.

15 nov Ties onze kleinzoon is vandaag jarig dus we gaan hem proberen te bellen vandaag. Vandaag overleg met het schoolbestuur en het belangrijkste onderwerp is hoe zij denken aan de resterende 5000euro te komen om de school af te bouwen. Wij hebben ons aan de afspraken gehouden en ook de bouwer dus nu is de school aan de beurt. De nieuwe voorzitter van het bestuur heeft het heel druk met zijn werk maar hij heeft wel een collega die accountant is en die gaat de financiën op een rijtje zetten voor het lopend schooljaar. Wij hebben geadviseerd om een lening bij de bank aan te vragen en dat wordt dinsdag of woensdag gedaan. Krijgt de school geen lening dan hebben ze een groot probleem. Na het overleg zijn we in vliegende vaart naar Tanji gereden want Mafaal moest even een paar werkers betalen. Daarna door het verschrikkelijke verkeer nog even naar de supermarkt en toen snel naar huis.

16 nov Wij zouden om 1 uur de kinderen van de Daddy Jobeschool ontmoeten in een restaurantje hier vlakbij. Mafaal zou voor vervoer zorgen. Eindelijk om half drie kwamen ze aan. We hebben de kanjers een briefje laten schrijven voor hun sponsors en daarna nog even een patatje gegeten en wat foto’s gemaakt en toen zijn ze weer vertrokken. Ze vonden het heel leuk! Weer even naar de supermarkt en veel water gekocht voor morgen want dan hebben wij een lange drukke dag.

17 nov Vanochtend naar Tanji geweest waar al twee jaar spullen staan opgeslagen voor de nieuwe school. De kasten waren opgegeten door de termieten en ook niet alles was nog aanwezig waarschijnlijk van de vrachtwagen gevallen maar het ergste is dat het frame van de schommel weg is. Nu kunnen we er niets meer mee. Terwijl Mafaal met de mannen van de vrachtwagen voor een tweede keer heen en weer is gereden hebben wij in alle rust een stuk of vijftig tafeltjes in elkaar gezet. Om een uur of zes werd het donker dus morgen maar verder.

18 nov Bij aankomst op de school blijkt daar ineens meneer Felix de hoofdmeester te zijn. Het moet niet gekker worden. Gerrit zijn boormachine kreeg alle aandacht die hij verdiende en het werk schoot lekker op. Ook in de klassen stonden heel veel tafels met losse bladen en die hebben we ook gemaakt. Mafaal en Felix hebben zestig stoeltjes in elkaar gezet. Om zes uur vertrokken we vies en gaar maar voldaan naar huis en men Felix heeft beloofd dat maandag alles wordt schoongemaakt en in de klassen gezet en de oude meubels buiten worden neer gezet.

19 nov De boog kan niet altijd gespannen zijn dus we zijn twee dagen vrij geweest. Heerlijk!

21 nov En ja hoor bij aankomst op de school was er nog niets gebeurd. Het is moeilijk om dan aardig te blijven. Na veel heen en weer gepraat besloten wij in de middag pas terug te komen als de kinderen naar huis waren. Nog even een overleg met de accountant en de voorzitter van het bestuur die woensdag naar de bank gaan om een lening aan te vragen voor het laatste stukje van de verbouwing. Wonder boven wonder bleek bij terugkomst op school alles geregeld te zijn, precies zoals we hadden gevraagd.

22 nov Vroeg op pad want we zijn naar het ziekenhuis in Banjul geweest om Mutula het zoontje van Mafaal te bezoeken. Het arme kind ligt nu twee weken in het ziekenhuis. Zijn conditie gaat steeds verder achteruit en voor zijn ouders geeft dit heel veel zorgen temeer omdat ze alles zelf moeten betalen, bloed, medicijnen, de opname, alles. In het ziekenhuis is helemaal niets te doen voor een kind dus wij gaan eens kijken of wij een tv kunnen regelen in Nederland. Morgen gaan we naar Kwinella naar het ziekenhuis en dat is een vermoeiende bezigheid, dus even naar het zwembad om te chillen we zijn ook geen twintig meer!!

23 nov Na een reis van twee uur en dertien controleposten kwamen we om een uur of 1 aan bij het ziekenhuis. Iedereen was blij om ons te zien en eerst hebben wij het ziekenhuis geïnspecteerd. De nieuwe plafonds, de lampen, de batterijen voor de solar enz. Alles werkt en het is een hele verbetering, vooral de schoonmakers zijn heel erg blij want het maakt hun werk een stuk gemakkelijker hoewel dit aan het resultaat niet helemaal is af te zien. De douche en wc die wij voor het personeel hebben laten maken was echt te erg en de schoonmakers konden direct aan de slag. Natuurlijk neem je dan niet de tegels mee want dat staat blijkbaar niet in je functieomschrijving en dan zijn die Nederlanders ook nog eens niet tevreden. Na een lunch "genoten" te hebben en te hebben bijgepraat zijn wij naar Ten Debbacamp gegaan om te overnachten.

Dit betekent tussen drie uur s’nachts en zes uur in de avond geen stroom dus geen airco of ventilator, geen water en ook geen Wifi. Het eten is ook erg minimaal maar we hebben ons er doorheen geslagen.

24 nov Vanochtend hebben wij met Babucarr de manager en verloskundige van het ziekenhuis onze plannen doorgesproken voor de lange termijn. Allereerst moet er een ziekenzaal komen voor de mannen. Nu liggen mannen en vrouwen nog door elkaar maar dat kan natuurlijk niet. Dat zou ik ook niet willen. De realisatie is niet zo moeilijk dus dat zou moeten kunnen. Ook wil Babacarr het ziekenhuis gaan schilderen en heeft hiervoor verf nodig. Wij willen de personeelswoonruimtes opnieuw laten bouwen want waar deze mensen in wonen is heel verschrikkelijk. Wij hebben middags een gesprek gehad met Dhr. Basil van de overheid of hij ons kan helpen met de verbeteringen en het onderhoud van het ziekenhuis. Nee dus, want er is geen geld daar komt het in het kort op neer. Nou ja dan weten wij waar we aan toe zijn. Na nog wat kleine reparaties, want Gerrit zijn boor is hier goud waard en even overleggen onder de mangoboom (lekker koel ) zijn wij lekker op tijd naar ons camp terug gegaan en was er even tijd voor een wandelingetje langs de rivier en een bezoekje aan het vissershaventje.

25 nov Snel terug naar ons stekkie in Baobab want Mutula mag vandaag uit het ziekenhuis. Hij heeft er drie weken gelegen. En is het spuugzat en zijn ouders ook want overdag is zijn moeder bij hem geweest en s nachts zijn vader. Wij zijn lekker bij het zwembad gaan liggen want het was weer een warme reis terug.

26 nov En ja hoor daar hadden we ineens een vrije dag, snel naar het strand!!

27 nov Overleg op de school over hun financiën. Er zal geld moeten komen om de school af te bouwen en natuurlijk is dat een probleem. Negen maanden geleden hebben ze toegezegd om zelf ook een bedrag bij elkaar te brengen maar dit is niet gelukt. Wij hebben het niet en de bouwer kan niet verder dus er zal iets moeten gebeuren. Wel is er een accountant die de financiën transparant gaat maken en dan zal er een lening aangevraagd worden bij de bank. Daarna nog even naar de Daddy Jobeschool voor een paar rapporten. Tussendoor hebben we ook nog even wat tafeltjes en stoelen naar de compound van mevr. Jallow verhuisd want die willen we later laten opknappen.

28 nov Er wordt hier wat afgebeld , de hele dag gaat Mafaal zijn telefoon want hij is met van alles bezig. Gerrit is een overzicht aan het maken voor de accountant want wij geloven niet erg in zijn overzicht. Gambianen houden erg van lijstjes. Ze zullen er wel weer blij mee zijn. Het geld is nog steeds niet geregeld maar vandaag gaan ze naar de bank, duimen maar! Even snel boodschappen doen en Fish met chips eten met Mafaal.

29 nov Na een hele rustige ochtend met koffie en bezoek van aapjes hebben we weer even met Mafaal overlegd hoe de transparantie te regelen voor de school. De lening is veel te duur, maar liefst 25% rente wordt er gerekend. Dat kan de school natuurlijk niet betalen. Mafaal gaat met de bouwers praten wat zij nog kunnen doen voor het geld dat wij nog hebben en anders staat de bouw stil, het is niet anders. 30 nov Vanochtend eerst de laatste bespreking met het bestuur en een meneer van de bank. Toen snel naar het zwembad met de kinderen van Mafaal. Wat een schatjes zijn het toch. Natuurlijk hebben we lekker friet met kip gegeten en we hebben genoten. s,Avonds zijn wij gedrieën gezellig uit eten geweest en om elf uur zijn wij voor de laatste keer onze hotelbedden ingerold. Mafaal zou ons om half elf ophalen voor het vliegveld maar hij was behoorlijk laat dus racen maar! Gelukkig gaat op het vliegveld alles heel erg langzaam dus wij waren op tijd.

Het waren vier drukke maar gezellige weken. Wij hebben weer heel veel kunnen doen en we hebben weer gezien dat als je hier zelf niet regelmatig bent het heel moeilijk is om iets goed geregeld te krijgen. Gelukkig hebben wij Mafaal die iedereen flink achter de broek aan zit maar anders kwam er niets van onze plannen terecht. Wij zijn dan ook heel erg blij met hem en ik geloof hij ook met ons.

Al met al hebben wij weer veel plannen. Eerst gaan wij kijken hoe we de school nu af moeten krijgen. Ergens zal het geld toch vandaan moeten komen.

Dan is het speelplein ook aan een opknapbeurt toe want het ziet er niet uit en is ook niet erg veilig.

In het ziekenhuis gaan wij proberen om een mannenzaaltje te laten maken en de boel te schilderen en wij willen de personeelswoningen laten renoveren. Hierover gaan wij volgende week in gesprek met De Wilde ganzen.

Wij zijn blij om weer thuis te zijn maar zullen Gambia wel weer gaan missen.

Wij wensen iedereen hele fijne feestdagen toe en misschien overbodig om te zeggen maar donaties zijn natuurlijk meer dan welkom.

Snelkoppelingen